MB Nieustającej Pomocy
Jeden z najsłynniejszych wizerunków maryjnych na świecie. Podaje się kilka miejsc powstania ikony: Kreta, Bizancjum, góra Athos. Pierwowzór mógł pochodzić z IX lub XII w. Według legendy ikona została przywieziona do Europy przez bogatego kupca. Podczas podróży na morzu rozpętała się burza i za sprawą modlitw przed obrazem statek bezpiecznie dotarł do Rzymu. Ikona została umieszczona w kościele św. Mateusza. Od XIX wieku znajduje się kościele Redemptorystów pw. św. Alfonsa w Rzymie. W ikonografii prawosławnej tę ikonę nazywa się również ikoną Matki Bożej Bolesnej lub Cierpiącej.
— W swojej interpretacji wybrałam estetykę zbliżoną do pierwotnej formy ikony. Uzyskałam ten efekt przez nawiązanie do kolorystki greckich ikon maryjnych XIV-XV w.
Tempera żółtkowa, złoto płatkowe, deska lipowa. Rozmiar: 40×30 cm, 2020 r.
MB Fatimska
Autorska kopia ikony Matki Bożej Fatimskiej. Typ ikonograficzny Matki Bożej fatimskiej opiera się na cudownych objawieniach, z których pierwsze, mniej znane miało miejsce w 1758 roku. W miejscu, w którym Maryja ukazała się niemej dziewczynce znaleziono figurę. Rzeźba przedstawia Matkę Bożą w białej szacie z rękami złożonymi do modlitwy, w których trzyma różaniec. Kolejne objawienie z 1917 roku wiązało się z przekazaniem tajemnic fatimskich trójce pasterskich dzieci. Na miejscu cudownych spotkań z Matką Bożą powstała początkowo kaplica, później sanktuarium.
Tempera żółtkowa na desce lipowej, złoto płatkowe. Rozmiar: 40×30 cm, 2017 r.
MB Ostrobramska
Wizerunek Madonny Miłosierdzia to jeden z najsłynniejszych obrazów Matki Bożej. Początek jego kultu związany jest z Wilnem i najazdem moskiewskim z 1655 r. Wtedy ikona umieszczona była na zewnętrznej ścianie Ostrej Bramy, stąd zaczerpnięto nazwę. Historia umocniła kult cudownego obrazu i związała go z polskim patriotyzmem szczególnie w czasie powstań niepodległościowych.
Wizerunek Matki Bożej Ostrobramskiej jest właściwie obrazem, a nie ikoną. Został namalowany w technice temperowej na desce prawdopodobnie w XVII w., jednak stylistyka jest typowa dla epoki baroku.
Przy tworzeniu ikony inspirowałam się współczesną wersją wykonaną w rosyjskiej Pracowni ikonograficznej im. Alipija Peczerskiego, na której kolorystyka i zdobienia nawiązują do zdobień złoconej sukni.
Tempera żółtkowa, złoto płatkowe na desce lipowej. Rozmiar: 25×35 cm, 2021 r.
MB Częstochowska
Ikona Matki Bożej Częstochowskiej wiernie odtwarza tradycyjny typ Hodegetrii: Maryja ukazana frontalnie, z Dzieciątkiem na lewym ramieniu, wskazuje prawą dłonią na Chrystusa jako źródło zbawienia. Zachowana jest charakterystyczna ciemna tonacja karnacji, złocone tło oraz bogato zdobione szaty z liliami andegaweńskimi. Na twarzy Maryi widoczne są dwie blizny – znak historii obrazu i symbol cierpienia.
Jest to autorska wersja “Czarnej Madonny” uwzględniająca zarówno jej obecny, rozpoznawalny wygląd, jak również domysły na temat jej pierwotnego charakteru. Tak mogłaby wyglądać po usunięciu wielu warstw późniejszych przemalówek…
Tempera żółtkowa, złoto płatkowe postarzone autorską techniką, deska lipowa. Rozmiar: 20×30 cm, 2020 r.
MB Czuła
Ten motyw ikonograficzny określany jest jako Eleusa – “Czuła” lub Glykofilousa czyli “Słodkomiłująca”. Najsłynniejszym i zarazem jednym z najstarszych wzorów tego przedstawienia jest ikona z Włodzimierza, a właściwie z Wyszgorodu pochodząca z XII w. To szczególnie czczona na Wschodzie ikona. Ze względu na cuda, które dokonały się za jej pośrednictwem obchodzone jest święto ikony Matki Bożej Włodzimierskiej w dniu 23 czerwca. Charakterystyczną cechą tego motywu jest delikatny i pełny zaufania gest Dzieciątka, które przytula swoją twarz do policzka Matki i wyciąga do niej rękę obejmując za szyję. Praca inspirowana jest ikoną M. Sheshukova.
Tempera żółtkowa, biały pulment, złoto mineralne na desce lipowej 30×20 cm 2016/2020 r.